<?xml version="1.0" encoding="ISO-8859-1"?>
<!-- generator="Active Blog by Active 24 www.active24.com" -->
<rss version="2.0">
    <channel>
        <title>Johan @ Emerging Churches</title>
        <description>Johan ter Beek: Een creatief avontuur in het land van theologie, cultuur en emerging church.

38 jaartjes jong, getrouwd met Marlies. We hebben een zoontje Mascha. Woonachtig is Soest. Schrijver van EmergingChurches.NL. ...</description>
        <link>http://jjterbeek.active24blog.com/</link>
        <lastBuildDate>Wed, 07 Jan 2009 05:05:56 +0100</lastBuildDate>
        <generator>Active Blog by Active 24 www.active24.com</generator>
        <pubDate>Tue, 08 Jul 2008 19:07:00 +0100</pubDate>
        <item>
            <title>nieuwe weblog!!!</title>
            <link>http://jjterbeek.active24blog.com/18340/</link>
            <description>

Ik heb een nieuwe weblog, eindelijk. De blog die active24 aanbood blijft vol storingen zitten ondanks vele klachten, mailtjes en telefoontjes. Maar nu dus overgestapt op WordPress, met dank aan Dave!

Bezoek dus voortaan: 
www.emergingchurches.nl

Dit hoort natuurlijk bij het boek EmergingChurches.NL dat ik binnenkort weer online ga zetten. Ook ben ik in gesprek met een uitgever, maar daarover later meer. (Op de nieuwe blog natuurlijk!).</description>
            <author>jjterbeek@dv-mail.nl</author>
            <pubDate>Thu, 31 Jul 2008 12:21:00 +0100</pubDate>
        </item>
        <item>
            <title>christen upgrade</title>
            <link>http://jjterbeek.active24blog.com/18288/</link>
            <description>

&amp;quot;Alles hebben, meer ontvangen&amp;quot; is de titel van het boek van Simon Ponsonby, de hoofdspreker op New Wine. Op New Wine had ik een gesprek met iemand die kritiek had op de aandacht voor wonderen en charismatische uitingen. Maar hij was het wel eens met het uitgangspunt: boven op je redding door Christus is er &amp;quot;meer&amp;quot;, een soort upgrade voor de christen omdat hij medewerker van God is.

Hier ligt theologisch een groot probleem. Is het echt waar dat er bovenop de vrije genade van de redding een soort plus is waar meer te ontvangen is? En wat is de prijs voor dit plus? Is dit ook genade? Of moet de upgrade christen meer geloven om meer te ontvangen? Wat is dit geloof dan? Open staan? 

De hele aandacht voor redding en christen-plus komt voort uit de gedachte dat de soteriologie alles bepalend is voor het christelijke leven, vervolgens voor de kerk en de missie. Eerst de redding van het individu en dan de plus, de upgrade. Eerst gered worden, dan meewerken. Eerst Goede Vrijdag, dan Pinksteren. Het klinkt heel bekend en goed. Elke protestant is hier mee opgevoed...

Maar het is niet waar. Er is geen christen en christen plus. Er is geen upgrade. We moeten het hele theologische plaatje omdaaien om hier weer uit te kunnen komen. We moeten meer gaan denken, leven en geloven van uit bijbels termen als &amp;quot;nieuwe schepping&amp;quot; en &amp;quot;koninkrijk van God&amp;quot;. Wat is God aan het doen? We moeten een historisch besef krijgen van het heil. God is al eeuwen bezig met Israel. Hij heeft beslissend ingegrepen door het leven van Jezus Christus. De volgelingen van Jezus zijn eeuwen bezig met de verkondiging van dit koninkrijk. Bij alle christenen is de upgrade. Het gebeurt als we in Jezus naam bijeen zijn.

Maar dan wel vanuit de totaal visie. En niet omdat we het voelen. Ik las een aardig stukje over Opwekking. Daar werd het jonge publiek van het podium in extase gebracht met de woorden: &amp;quot;wij bouwen het koninkrijk!!!&amp;quot; (wat niet waar is: God bouwt het koninkrijk!) en de menigte ging uit zijn plaat en was zich zeer bewust van het feit dat ze &amp;quot;medewerker van God zijn&amp;quot;. 

Ze gingen weg en de grond lag vol met patat-bakje en ander afval. So much voor het Koninkrijk.</description>
            <author>jjterbeek@dv-mail.nl</author>
            <pubDate>Sun, 27 Jul 2008 13:41:00 +0100</pubDate>
        </item>
        <item>
            <title>Aan New Wine</title>
            <link>http://jjterbeek.active24blog.com/18279/</link>
            <description>Beste organisatie van New Wine,

Hartelijk dank voor alles wat jullie hebben opgebouwd om ons een prikkelende week te bezorgen. Wij (mijn vrouw en zoon van zeven) hebben een goede tijd gehad. Ik kan me heel goed vinden in het stuk van Otto de Bruijne over het nut en onnut van christelijke conferenties. New Wine is voor mij een goed voorbeeld van een conferentie die graag een onderbelichte kant van het christelijk geloof laat zien. In dit geval aandacht voor genezing, profetie, extatische worship en voorbede. 

Ik hoorde tot de groep &amp;quot;afhakers&amp;quot; zoals Maarten Vermeulen van het ND terecht opmerkte. Ik ben een zogenaamde &amp;quot;post-evangelische&amp;quot; rakker die zich al 22 jaar begeeft in het evangelische milieu en alles heeft gezien, van binnen en van buiten. Denk nu niet dat ik verbitterd ben. Ik heb ook wonderen meegemaakt, zegen ontvangen. Ik ben zelf organisator geweest, spreker, worshipleader. Toch wil ik jullie als New Wine organisatie iets meegeven en hoop dat jullie er iets aan hebben. Niet omdat ik het &amp;quot;beter weet&amp;quot;, maar omdat ik zelf samen met tientallen andere New Wine bezoekers in een zoekproces zit en nieuwe vragen stel.

1) Jullie kiezen voor eenzijdige aanpak richting genezing, extatische worship, profetie en voorbede omdat deze zaken onderbelicht zijn in traditionele kerken. Daarin zijn jullie goed bezig en is er zeker vrucht zichtbaar. Toch wil ik jullie vragen om de andere grens in de gaten te houden. Otto de Bruijne noemt bijvoorbeeld Stichting Opwekking die met naam en toenaam afstand neemt van sektarisme onder leiding van HQ, Jong &amp;amp; Vrij en het Pastor-Prince gedachtengoed. Deze prosperity preachers gebruiken vaak dezelfde woorden als New Wine: Alles hebben, meer ontvangen en maken van dezelfde theologie gebruik. Toch slaan zij door in het &amp;quot;reeds&amp;quot; en hebben nauwelijks oog voor het &amp;quot;nog niet&amp;quot;. Ze slaan door in de nadruk op &amp;quot;geloof&amp;quot; en de &amp;quot;juiste leer&amp;quot; waarbij een zware eenzijdigheid ontstaat. New Wine is hier niet ver meer vandaan. Op zich is dat helemaal niet erg. Jullie leggen terecht uit dat je je uit moet strekken naar de Geest, dat je open moet staan voor wat God wil geven. De geloofs en ontvangst kant moet natuurlijk aandacht krijgen bij steile gereformeerden die denken dat je met je handen over elkaar moet blijven staan. Toch zou ik zeggen: New Wine: maak een statement: tot hier en niet verder. 

2) Jullie kiezen voor een aanpak die aansluit bij gevoel en ervaring. Hoewel jullie veel onderwijs hebben is het onderwijs ook gericht op gevoel en ervaring. Prima, dat mag en moet zelfs. Toch wil ik jullie vragen het te doen om de juiste redenen. Henk Reitsema legt (in een New Wine workshop!) de vinger op de zere plek: &amp;quot;New Wine doet dit omdat het gevoelig is voor de postmoderne geest: geen ratio, maar gevoel en ervaring.&amp;quot;
Is dat zo? Bewegen jullie je mee met de wind van het postmodernisme? Een goede test lijkt jullie eigen zelfreflectie. Als er sprake is van &amp;quot;succes&amp;quot; zoals meer mensen die komen of meer mensen die zich goed voelen in jullie samenkomsten... is dit volgens jullie het werk van de Geest of leveren jullie dat gevoel wat de mensen graag willen krijgen, waar ze eigenlijk al op zitten te wachten? Het antwoord geven jullie zelf, maar de oplossing ligt ook voor handen. Doe de dingen eens echt anders. Wees daarin profetisch! Lever niet wat de mensen willen, maar strijk ze tegen de haren in!



3) Jullie kiezen voor een bepaalde manier van worship. Gelukkig zitten er in de pap ook enkele krenten van Psalmen voor Nu. Maar de hele &amp;quot;flow&amp;quot; van New Wine is extatische worship. Ik heb zelf 10 jaar in het centrum van Worshippend NL geleefd en gespeeld. Bij de EO en zelfs enkele keren als gastmuzikant in jullie eigen band. Deze stijl van worship is OK, maar ook erg eenzijdig en kan erg manipulatief zijn. Jullie kiezen vaak voor herhaling, spelen met hard en zacht, bouwen op naar een muzikale climax. Ik ken alle kneepjes van het vak en ze zijn bewust bedoeld om mensen naar een emotioneel hoogtepunt te brengen. De meeste mensen in de zaal zijn zich hier helemaal niet van bewust. Wees daar of open in, transparant, of doe het niet. In de meeste kerken zal dit nooit gebeuren, alleen op conferenties. Jullie zullen kerken wel zo ver krijgen om af en toe een opwekkingsliedje te zingen, maar dit is alleen slappe hap: matige teksten op matige muziek. De hele en ook enige kracht van worship zit hem in de extase: herhaling en spelen met harde en zacht, bouwen naar een climax een vooral: de leiding van de worshipleader. Pas dan wordt het goed en komt het tot zijn recht. Dat moet je dus goed doen (zoals Roeland dat doet) of je moet het gewoon niet doen. Een predikant die in een traditionele kerkdienst ook &amp;quot;worshipleader&amp;quot; is kan daar natuurlijk niets van: hij is slechts aankondiger van het volgende liedje. Maar mensen naar huis sturen met het idee: dit kan in jullie gemeente ook is misleidend en ook niet wenselijk (zie het artikel van Otto de Bruijne).

4) Jullie kiezen voor eenzijdige aandacht voor bepaalde zaken, maar dus bewust niet voor andere zaken: Als jullie een echte profetische beweging zijn dan geven jullie volgend jaar minstens zoveel aandacht aan zaken die de Heilige Geest op dit moment geeft aan Nederland:
- aandacht voor gerechtigheid, armoede en milieu
- aandacht voor gemeentestichting en Emerging Church
- aandacht voor frisse vormen van theologie

Gerechtigheid, armoede en milieu waren op New Wine nauwelijks te vinden. Geen aandacht. En dat is echt een gemiste kans en ik hoop dat jullie dat volgend jaar zullen aanbieden. De Heilige Geest bouwt God Koninkrijk richting de nieuwe schepping. Voor die theologie hebben jullie veel aandacht en terecht (het &amp;quot;meer&amp;quot; van New Wine). Jullie zien deze tekenen vooral als de &amp;quot;bovennatuurlijk&amp;quot; of extatische uitingen van de Geest: woorden van kennis, profetie en genezing. Maar ik denk dat er geen scheiding moet zijn tussen natuur en bovennatuur. En dat de Geest in deze tijd een duidelijke profetische boodschap laat zien in de aandacht voor gerechtigeheid: wereldhandel, fair trade bijvoorbeeld: jullie bieden de meest slechte bananen aan bijvoorbeeld... Hoe kun je vanaf een podium zeggen dat Gods Koninkrijk aanbreekt en dertig  meter verderop werk je mee aan slavernij. Kan een bron twee soorten water voortbrengen? Veel mensen weet dat vlees de nummer 1 oorzaak is van de CO2 uitstoot en de opwarming van de aarde. Hoe kan een new winer barbequen na een worship dienst?? Meer van de Geest betekent in dit geval letterlijk minder vlees! Waarom hoor ik tientallen oproepen om voor je te laten bidden voor een rug of heup, maar nauwelijk voor je verslaving aan de consumptieindustrie. Deze machten zijn ook van demonische aard! Hebben jullie gezien hoe groot de auto's zijn van de gemiddelde New Winer? Mijn tip: zet je kracht in op je onderbelichtte terreinen: profeteer over de macht die de mensen beknellen: koopzucht en verslaving. En neem van mij aan: dan zullen er nog meer lichamelijke genezingen komen omdat God dan opeens mensen zal genezen van stress gerelateerde ziekten, spanningen etc. De doorbraak van Gods Koninkrijk zal zeker dan gepaard gaan met wonderen en tekenen.

Gemeentestichting en Emerging Church was er wel, maar erg in de marge: de Havenkerk was een goed voorbeeld. Maar moet New Wine niet oproepen tot veel meer Gemeenstestichting en experimentele vormen van gemeentezijn zoals in de Emerging Church beweging. Ik heb het idee dat dat de aandacht voor extatische geestesuitingen zullen leiden tot veel mensen die de overstap maken naar een evangelische of pinkstergemeente en daar vrolijk doorgaan met consumeren van de het fijne gevoel. Zelf kom ik uit een Nederlands Gereformeerde kerk. De kerken waar ik lid was kennen een ware exodus van leden naar evangeliegmeentes. Mijn oproep aan New Wine: ga niet voor de verandering van traditionele gemeentes: dat is niet wenselijk en werkt bijna nooit. Als het werkt maakt het minstens zo veel slachtoffers! Ga voor het stichten van nieuwe kerken en maak van de mensen dan echt medewerkers van God en geen consumenten van een evangelisch subcultuurtje. Geef mensen de charismatische tools die ze nodig hebben bij het voortgaan van Gods Koninkrijk op plaatsen waar het nog niet is. Ga mensen geen tools geven voor de uitverkoop van Hillsong CD's op plaatsen waar het koninkrijk aan het weggaan is.

Frisse theologie komt op de achtergrond. Als de hoofdspreker van New Wine het boek &amp;quot;de christenreis naar de eeuwigheid&amp;quot; aanprijst als het beste christelijke boek ooit, dan moet Dick Westerkamp zich achter de oren gaan krabben: is dit waar ik met New Wine naar toe wil? &amp;quot;De Christenreis&amp;quot; gaat over de pietische zoektocht van de individuele ziel naar verlossing en neigt naar escapisme. De beste lezing van Simon Ponsonby ging naar mijn mening over de woestijnervaring: maar wel weer in de individuele reis voor de christen: daarna komt hij sterker terug om Gods werk te doen. Erg goed, maar wel erg bevindelijk en eenzijdig. Kies eens voor sprekers als Tom Wright (niet dat dat zal lukken, maar soortgelijke sprekers). Veel meer kennis die toepasbaar is op zowel extatische uitingenen en genezing als gerechtigheid etc. Edward de Kam sprak zeer wijze woorden in een workshop over christelijk leiderschap: een christelijk leider moet het overzicht bewaren tussen het reeds en het nog niet, tussen hemel en aarde, tussen moment en proces en tussen individu en gemeenschap. Volgens Edward heeft New Wine dit overzicht. Dat denk ik ook! Maar New Wine verschuift duidelijk richting Reeds, Hemel, Moment en Individu. Ik wil Dick Westerkamp oproepen om zich hier op te bezinnen. Dat kan hij als geen ander en hij wil dit graag!

Het mag duidelijk zijn dat ik geloof in New Wine en de noodzaak voor blijvende aandacht voor de gaven van de Geest, voor profetie, voorbede en wonderen. New Wine moet blijven! New Wine is naar mijn mening van God!! Maar het mag ook duidelijk zijn dat ik het heel jammer zou vinden als New Wine nog eenzijdiger wordt. Ik hoop en bid dat New Wine zich open zal stellen voor vriendschappelijke kritiek. Ik sta open voor een gesprek en wil zeker meewerken aan het programma van New Wine 09.

Ik wil deze blog opdragen aan die tientallen mensen waarmee ik avonden heb zitten praten: de &amp;quot;afhakers&amp;quot; op New Wine. Wat waren we gefrustreerd aan het begin van de week... Wat vroegen we ons hardop af: wat doe ik hier? Maar wat was het mooi om te ontdekken dat we niet cynisch of bitter bleven, geen flauwe moppen bleven tappen, maar echt afvroegen: wat wil Jezus Christus ons deze week leren door zijn geest! Aan het einde waren we toch &amp;quot;aanhakers&amp;quot;! Bedankt!
</description>
            <author>jjterbeek@dv-mail.nl</author>
            <pubDate>Sat, 26 Jul 2008 21:52:00 +0100</pubDate>
        </item>
        <item>
            <title>Vakantie!</title>
            <link>http://jjterbeek.active24blog.com/18144/</link>
            <description>

Vanaf 19 juli ben ik te vinden op de zomerconferentie van New Wine. Weer even de charismatische batterijen opladen. Dus als jij er ook bent en zin hebt in lekker ouwehoeren op de camping met een fles wijn... kom langs!

Verder heerlijk een weekje Drente in een plaggenhut. Ondertussen een interview voor een nieuw boek over gemeentestichting met Henk de Roest, hoogleraar praktische theologie aan de PthU in Leiden. En een interview met het Friesch Dagblad&amp;nbsp; over Emerging Church.

En natuurlijk flevo: workshop en uitvoering EC samenkomst op donderdag 17 u. en 19u. en op zaterdag drie maal een forum duscussie over EC, toekomst van de kerk etc. + een debat in de Seminarietent. Kortom een EC zomer ;)

Prettige vakantie allemaal!</description>
            <author>jjterbeek@dv-mail.nl</author>
            <pubDate>Fri, 18 Jul 2008 20:52:00 +0100</pubDate>
        </item>
        <item>
            <title>Perriman studiedag VII</title>
            <link>http://jjterbeek.active24blog.com/18099/</link>
            <description>
Even terugblikken op de studiedag met Andrew Perriman:

- de kerk in een post-christelijk tijdperk is opnieuw een &amp;quot;Micro-cosmos&amp;quot;, net als Israel en net als de vroege gemeente. Profetisch en transformerend.
- het evangelie en dus de hoop van voor de toekomst: God is Koning, de verlosser van zijn volk. Gods plan met Israel gaat door, via Jezus, de Messias: genade.
- de opstanding van Jezus laat levens de ultieme hoop zien: de kleine christengemeenschap zal zichzelf geven tot de dood, maar er is altijd hoop op de opstanding. Daarom is het werk niet vergeefs.
- jezus is subversief door zijn leven ten opzichte van de heersende klasse in Jeruzalem, de gemeente is subversief te opzichte van Rome en de Keizer door te verwijzen naar de echte Heer: Jezus Christus.
- De nieuwe micro-cosmos kent volgens Perriman vier functies: &amp;quot;Storytellers, Lovers, Priests &amp;amp; Gardeners&amp;quot;. 

Hoe deze nieuwe kerk er uit zal zien is ook voor Perriman een vraag. Naar mijn mening zit hij meer op de lijn van Hauerwas en New-monasticism: kleine subversieve gemeenschappen. Geen &amp;quot;christendom&amp;quot; voor de hele maatschappij, maar kleine dynamische eenheden.

Persoonlijk zie ik enkele voorbeelden in Nederland:
In Rotterdam (Thuqz / Daniel de Wolf), Den Haag (In de Praktijk / Matthijs Vlaardingerbroek) en Arnhem (Villa Klarendal / Rick Jansen), Momentz (Naaldwijk / Martijn Vellekoop), OASE (Soest)
Daarnaast allerlei kringen, clubjes, organisaties: Time to Turn, Nomaden, MFF, Jesus Freaks, gemeentestichtings-initiatieven en studentenverenigingen zoals Navigators.

Deze serie wil ik opdragen aan het dappere clubje van de Nomaden in Soest die de studiedag hebben omringt met zorg, een geweldige OASE viering en een onvergetelijke maaltijd. Dank! Studeren en proeven hoe een nieuwe gemeente kan zijn!

Daarnaast wil ik de resultaten van de studiedag uitwerken binnen het Emerging Netwerk in Utrecht en Eemland. Samen met alle Utrechts zoeken naar nieuwe, frisse wegen van kerkzijn. Ik zie uit naar het nieuwe seizoen.

Zie hier het verslag van Andrew Perriman himself.
 </description>
            <author>jjterbeek@dv-mail.nl</author>
            <pubDate>Mon, 14 Jul 2008 21:44:00 +0100</pubDate>
        </item>
        <item>
            <title>monastic.nl III</title>
            <link>http://jjterbeek.active24blog.com/18094/</link>
            <description>
Gisteren naar de film &amp;quot;Meat the Truth&amp;quot; geweest in het Anarchistisch Centrum Utrecht. 
Onze dierenvrienden onder leiding van Marianne Thieme maken een helder statement over de Nr 1 oorzaak van de opwarming van de aarde: de vleesindustrie. &amp;quot;Beter een vegetarier in een Hummer dan een een vleeseter in een Prius.&amp;quot; Ongelofelijk, maar waar. De VU en Wageningen bevestigen de claims van Meat the Truth.

Daarnaast heeft de vleesindustrie enorm veel gevolgen voor de de regenwouden en de inheemse bevolking om nog maar niet te spreken van de ongezonde leefstijl van westerse mensen tegenover de ondervoeding van miljoenen anderen. De sojaproductie voor vlees gaat ten koste van de voedselproductie van derde-wereldlanden. Tragisch.

Dit alles is op te lossen door zo af en toe een vleesmaaltijd te laten staan. Wees creatief en bedenk een vegetarisch alternatief.

Hoogtepunt was toch wel de het filmpje The Meatrix. Een vlees-industrie satire gebaseerd op de The Matrix. Fun. Kijk het filmpje hier met nederlandse ondertiteling...

Verder vond ik het filmpje van New monasticisme in New York: dollars in Wallstreet.</description>
            <author>jjterbeek@dv-mail.nl</author>
            <pubDate>Mon, 14 Jul 2008 19:20:00 +0100</pubDate>
        </item>
        <item>
            <title>Perriman studiedag VI</title>
            <link>http://jjterbeek.active24blog.com/18091/</link>
            <description>
Andrew Perriman begon zijn studie met dit plaatje: een groot overzicht van de wereldgeschiedenis gezien vanuit bijbels perspectief. De groene velden markeren een periode van verandering waarin het ene tijdperk overgaat in het ander. De blauwe velden markeren een periode waarin Israel en het Christendom een dominante politiek-religieus arrangement hadden voor respectievelijk het bijbelse Israel en het Europa van de Middeleeuwen en de moderne tijd. 
De &amp;quot;modus&amp;quot; van &amp;quot;blauw is: dominantie in het centrum van de macht en cultuur.

Daarnaast is er een rood vlak waarbij de macht van het imperium (hier Rome, maar evengoed Babel, Berlijn of New York...) waarbij de afgoden en de Keizer in het centrum van de macht en cultuur staan. Christenen leven in de marge vanuit de hoop van de opstanding.

Het gele vlak is de tijd die aan het komen is: van Christendom naar Post-christendom, van Modern naar Post-modern en Koloniaal naar Post-koloniaal. Toch is dit niet een zomaar een nieuwe fase in de menselijke geschiedenis. Onze tijd en de enorme culturele verandering is nog altijd ingebed in het groter verhaal van Schepping en Herschepping, van Israel, Christus en de kerk. Onze tijd zit in een groter &amp;quot;framework&amp;quot; maar heeft wel zijn eigen dynamiek en vragen.

Perriman ging verder niet in op alle &amp;quot;ins and outs&amp;quot; van deze veranderingen. Wel liet hij een indrukwekkend filmpje zien wat ook op YouTube staat: &amp;quot;The Sultans Elephant&amp;quot;.

Dit filmpje gebruikte Perriman als metafoor voor de kerk in een post-christelijk tijdperk. Het sprookje van de de olifant van de Sultan is een sprookje, maar als verhaal heeft het een intentie en een uitwerking. De kennis die wij hebben van God en zijn bedoeling met de wereld zit ook in de format van een &amp;quot;story&amp;quot;, een &amp;quot;verhaal&amp;quot;. Dit wil niet zeggen dat het &amp;quot;niet echt gebeurt is&amp;quot;, maar de &amp;quot;data&amp;quot; zit in een &amp;quot;storyline&amp;quot;. 
- The story is a story &amp;ndash; it moves and it moves
- The story is out of place
- The story is told in public
- The story is told by a community
- The story is told dramatically
- The story inspires wonder
- The story challenges its public setting

Perriman roept ons op om &amp;quot;verhalenvertellers&amp;quot; te zijn. Het verhaal van God, Israel en Jezus is nauwelijks meer bekend, laat staan de transformerende uitwerking er van. Kan de kerk een gemeenschap zijn die haar verhaal vertelt, uitleeft en daarmee haar omgeving transformeert: een nieuwe &amp;quot;micro-cosmos&amp;quot; rondom Jezus op weg naar de een nieuwe aarde?</description>
            <author>jjterbeek@dv-mail.nl</author>
            <pubDate>Mon, 14 Jul 2008 10:29:00 +0100</pubDate>
        </item>
        <item>
            <title>Perriman studiedag V</title>
            <link>http://jjterbeek.active24blog.com/18083/</link>
            <description>

De eerste horizon waarin Jezus leven effect heeft is die van zijn eigen volk. Het evangelie is de redding van zijn volk. Door Jezus' leven, dood en opstanding is er een nieuw, smalle weg geopend uit het oordeel wat God voltrekt door de hand van de Romeinen.

De jonge christengemeenschap is dan tientallen jaren klein en zeer kwetsbaar, vooral ten opzichte van het enorme Romeinse rijk. De christengemeenschap die voortgekomen uit Jezus identificeert zich met het oude volk Israel waarbij er een traditie is van de kleine gemeenschap tegenover de demonische machten van de Farao, de Babylonische en Griekse koningen. Nu is de Keizer van Rome de verpersoonlijking van de macht van de boze.

De Romeinse keizer ziet zichzelf ook als &amp;quot;Kurios/Heer&amp;quot;, als &amp;quot;Zoon van God&amp;quot; en &amp;quot;redder van de wereld&amp;quot; die &amp;quot;vrede en gerechtigheid&amp;quot; brengt, verlossing van de vijanden. In de Priene-inscriptie staat dan ook geschreven:
&amp;ldquo;The providence which has ordered the whole of our life, showing concern and zeal, has ordained the most perfect consummation for human life by giving to it Augustus, by filling him with virtue for doing the work of a benefactor among men, and by sending in him, as it were, a deliverer for us and those who come after us, to make war to cease, to create order everywhere&amp;hellip;; the birthday of the god [Augustus] was the beginning for the world of the gospel that has come to men through him.&amp;rdquo; En in de Myrian inscriptie: &amp;lsquo;Divine Augustus Caesar, son of a god, Imperator of land and sea, the benefactor and savior of the whole world.&amp;rsquo;

&amp;quot;Evangelie&amp;quot; betekende in de Romeinse wereld de geboorte van een nieuwe keizer. Herauten gingen rond in het rijk met de eis: volledige onderwerping van de nieuwe zoon van God. Dit was een politiek-religieuze realiteit, een verlossingsleer voor de mensheid.

Perriman contrasteert de inscripties met de aanhef die we vinden in Paulus brief aan de Romeinen:
Van Paulus, dienaar van Christus Jezus, geroepen tot apostel en uitgekozen om het evangelie van God te verkondigen, dat al bij monde van zijn profeten in de heilige geschriften is beloofd: het evangelie over zijn Zoon, een mens voortgekomen uit het nageslacht van David, aangewezen als Zoon van God en door de heilige Geest bekleed met macht toen hij, Jezus Christus, onze Heer, opstond uit de dood. Hij heeft mij de genade geschonken apostel te zijn, opdat ik omwille van hem aan alle volken gehoorzaamheid en geloof zou verkondigen &amp;ndash; ook aan u, die geroepen bent door Jezus Christus. Aan allen in Rome, geliefden van God, geroepen om zijn heiligen te zijn. Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van de Heer Jezus Christus.

Paulus ziet zichzelf als heraut van de nieuwe Kurios, Jezus Christus, Zoon van God om de volken op te roepen tot gehoorzaamheid en geloof. Dit is een rechtstreekse confrontatie met de machten van Rome. Rome kan de kwetsbare gemeenschap verpletteren, maar daarom is er de visie op het lijden, sterven en opstaan. De jonge christengemeenschap mag zich volledig identificeren met hun Heer, zelfs al zouden ze moeten lijden en sterven. God zou de rechtvaardige laten leven: er is opstanding uit de dood. En dat is een wapen waarover zelfs de Keizer niet beschikt. Daarom kan Paulus in 1Korintiers ook zeggen dat door de opstanding het werk van een christen niet vergeefs is in de Heer.

Daarom gelooft deze jonge christengemeenschap in een uiteindelijke overwinning van haar Heer over de machten van Rome. De afgoden zullen het niet winnen van de de schepper-God. De wederkomst, de Parousia, is het beeld van de overwinnende Christus over de machten van de boze. Na deze Parousia komt de derde horizon in beeld: de herschepping van alle dingen: de nieuwe hemel en aarde.

Natuurlijk is de bijbelse canon afgesloten in een tijd dat de tweede horizon nog moest aanbreken. Daarom hadden de eerste christenen een hoop voor de nabije toekomst: ieder moment kon Christus terugkomen. De eindtijd verwachting is concreet in het perspectief van een kleine kwetsbare gemeenschap tegenover een machtig imperium.</description>
            <author>jjterbeek@dv-mail.nl</author>
            <pubDate>Sun, 13 Jul 2008 13:17:00 +0100</pubDate>
        </item>
        <item>
            <title>emerging kids</title>
            <link>http://jjterbeek.active24blog.com/18059/</link>
            <description>

Aan alle jonge ouders die wel eens nadenken over de vraag: wat is een geschikte kerk voor ons gezin?

Lieve jonge ouders,

Ik loop rond met een probleem en jullie zijn het antwoord en jullie lopen rond met een probleem en ik ben het antwoord! 
Allereerst mijn probleem: ik zie graag vele nieuwe emerging churches ontstaan en daarvoor zijn enorme kansen. Er is nog nooit zoveel mogelijk geweest als nu. Toch krimpt ons kleine Emerging church-je in Soest nog steeds. Op zich vreemd: want we zijn waanzinnig uitdagend, creatief, theologisch &amp;quot;cutting-edge&amp;quot;, missionair zonder zieltjes te willen winnen, transformerend, spiritueel etc. Maar het vormen van een kern-groep blijft problematisch. 
Ik wil absoluut niet groot groeien: als we te groot worden zullen we zeker splitsen! En ik wil zeker niet de volgende kerk zijn die succes claimt vanwege de groei door leden weg te kapen bij andere kerken, zoals alle zogenaamde &amp;quot;succeskerken&amp;quot; in Nederland.
Toch wil ik dat veel jong volwassenen in de bloei van hun leven kiezen voor het Emerging avontuur. Maar in gesprekken hoor ik zo vaak: op zich wel interessant, maar voor onze kinderen kiezen we toch voor een kerk die de organisatie heeft staan... die goed kinderwerk heeft... waar hij vriendjes kan ontmoeten die ook geloven etc etc. En dus kiezen veel van jullie voor grote kerken met kindernevendiensten, kinderclubs, kinderkampen van de kerk...

Hallo jonge ouders! Mijn zoontje, Mascha gaat nooit naar een kindernevendienst! Hij doet altijd mee, bidt mee met de volwassen, we steken voor hem een kaarsje aan, hij doet mee met de spelletjes samen met volwassen, hoort onze gesprekken. Michiel van 11 leert zelf leiding te geven aan de groep. Jacobien bidt samen met de volwassenen. Wij leren van onze kinderen.
Dat wens ik jullie ook toe. Laat je kids niet wegstoppen in nevendiensten om ze vervolgens weg te stoppen in tienerdiensten om ze vervolgens in een christelijk subcultuurtje te stoppen om vervolgens te ontdekken dat je ze nooit de kans hebben om te leren waar het in het echte leven om gaat. Je kinderen zijn echt niet beter af bij zogenaamde kinder-rijke kerken met flitsende programma's. Christen zijn gaat niet om flitsende programma's.
Maak van je kind geen consument, ook al ben je dat zelf wel. Kom uit je veilige kerk en ga een echte uitdaging aan. Laat je kind daar deel van uit maken! Ik zou niet meer anders willen voor mijn kind.

Nu kom ik bij jullie probleem. (Misschien dacht je: daar was je al mee bezig!)
Jullie weten dat je niet tevreden zijn met de manier van kerk-zijn. Je loopt met je ziel onder je arm. Sommigen van jullie gaan alleen naar de kerk voor jullie kinderen. Dat laatste probleem is dus geen echt probleem zoals ik hierboven aangaf. 
Maar waarom hou je jezelf zo lang voor de gek? Ga een avontuurlijke vorm van kerk-zijn beginnen. Neem de vakantie eens de tijd om hierover de bidden, denken, praten. We kennen sinds enkele maanden het Emerging Netwerk. Samen met anderen begin je een Emerging Netwerk in je eigen omgeving. Misschien wel vanuit je kerk waar je nu in zit. Prima! Je hoeft helemaal niet uit je kerk om Emerging te worden.

Woon je toevallig in Hilversum, Soest, Baarn, Zeist of Amersfoort... kom eens kijken bij de Nomaden / OASE in Soest en omstreken. Je bent welkom, met je kids.

Groetjes

Johan

PS Als jij nu denkt: mijn kerk is geweldig, hoe durf je?... Dan is deze boodschap dus niet voor jou! Ga dan niet reageren please.</description>
            <author>jjterbeek@dv-mail.nl</author>
            <pubDate>Thu, 10 Jul 2008 20:29:00 +0100</pubDate>
        </item>
        <item>
            <title>monastic.nl II</title>
            <link>http://jjterbeek.active24blog.com/18012/</link>
            <description>
Ok... ik geef het toe! Ik ben een wanna-be monastic. Diep binnenin mij leeft er een verlangen om eenvoudig en radicaal te leven in een gemeenschap van mensen die helemaal voor Gods Koninkrijk gaan. Meestal hou ik er niet van om iets over mezelf te vertellen, maar wie weet heeft iemand er iets aan.

We hebben drie jaar geleden afstand gedaan van kabel-TV. Lekker rustig, Nederland 1 t/m 3 en wie weet gaat het kastje er ooit helemaal uit. Ik twijfel nog vanwege educatieve waarde voor mijn zoontje van zeven. Klokhuis en jeugdjournaal zijn z'n favo's.

De wasdroger en de vaatwasser zijn eruit. Energieverslinders kunnen echt niet meer!

De auto is verkocht en we zijn lid geworden van Greenwheels. Een heerlijk milieubewust alternatief voor de heilige koe. Ik fiets nu veel meer en doe naast wielrennen nu ook aan mountainbiken. Lekker gezond!

We kopen zo veel mogelijk biologische en fairtrade producten. Groente-abonnement, eerlijke koffie, bananen, biologisch vlees (naast de vele vegetarische maaltijden, natuurlijk!)

Daarnaast leven we in een kleine gemeenschap die zich oefent in gastvrijheid, dienstbaarheid, spiritualiteit etc. etc.

Toch hebben we geen monastieke orde, spreken elkaar nauwelijks aan op leefstijl en hebben geen bewuste richting in het leven. Daarin zie ik een grootverschil tussen de monastic-jongens en wat wij doen. Wij leven ook in Soest en niet in het Laakkwartier bijvoorbeeld. 

Zou er toch een monastic order mogelijk zijn voor gastvrije, biologische, fairtrade, zuinige, dienstbare greenwheels rijdende Soesters? En daarmee 99% van alle andere christenen?

Wie oh wie kan mij verlichten?</description>
            <author>jjterbeek@dv-mail.nl</author>
            <pubDate>Tue, 08 Jul 2008 19:07:00 +0100</pubDate>
        </item>
    </channel>
</rss>
