13.07.2008
-
Perriman studiedag V
 De eerste horizon waarin Jezus leven effect heeft is die van zijn eigen volk. Het evangelie is de redding van zijn volk. Door Jezus' leven, dood en opstanding is er een nieuw, smalle weg geopend uit het oordeel wat God voltrekt door de hand van de Romeinen. De jonge christengemeenschap is dan tientallen jaren klein en zeer kwetsbaar, vooral ten opzichte van het enorme Romeinse rijk. De christengemeenschap die voortgekomen uit Jezus identificeert zich met het oude volk Israel waarbij er een traditie is van de kleine gemeenschap tegenover de demonische machten van de Farao, de Babylonische en Griekse koningen. Nu is de Keizer van Rome de verpersoonlijking van de macht van de boze. De Romeinse keizer ziet zichzelf ook als "Kurios/Heer", als "Zoon van God" en "redder van de wereld" die "vrede en gerechtigheid" brengt, verlossing van de vijanden. In de Priene-inscriptie staat dan ook geschreven: “The providence which has ordered the whole of our life, showing concern and zeal, has ordained the most perfect consummation for human life by giving to it Augustus, by filling him with virtue for doing the work of a benefactor among men, and by sending in him, as it were, a deliverer for us and those who come after us, to make war to cease, to create order everywhere…; the birthday of the god [Augustus] was the beginning for the world of the gospel that has come to men through him.” En in de Myrian inscriptie: ‘Divine Augustus Caesar, son of a god, Imperator of land and sea, the benefactor and savior of the whole world.’ "Evangelie" betekende in de Romeinse wereld de geboorte van een nieuwe keizer. Herauten gingen rond in het rijk met de eis: volledige onderwerping van de nieuwe zoon van God. Dit was een politiek-religieuze realiteit, een verlossingsleer voor de mensheid. Perriman contrasteert de inscripties met de aanhef die we vinden in Paulus brief aan de Romeinen: Van Paulus, dienaar van Christus Jezus, geroepen tot apostel en uitgekozen om het evangelie van God te verkondigen, dat al bij monde van zijn profeten in de heilige geschriften is beloofd: het evangelie over zijn Zoon, een mens voortgekomen uit het nageslacht van David, aangewezen als Zoon van God en door de heilige Geest bekleed met macht toen hij, Jezus Christus, onze Heer, opstond uit de dood. Hij heeft mij de genade geschonken apostel te zijn, opdat ik omwille van hem aan alle volken gehoorzaamheid en geloof zou verkondigen – ook aan u, die geroepen bent door Jezus Christus. Aan allen in Rome, geliefden van God, geroepen om zijn heiligen te zijn. Genade zij u en vrede van God, onze Vader, en van de Heer Jezus Christus. Paulus ziet zichzelf als heraut van de nieuwe Kurios, Jezus Christus, Zoon van God om de volken op te roepen tot gehoorzaamheid en geloof. Dit is een rechtstreekse confrontatie met de machten van Rome. Rome kan de kwetsbare gemeenschap verpletteren, maar daarom is er de visie op het lijden, sterven en opstaan. De jonge christengemeenschap mag zich volledig identificeren met hun Heer, zelfs al zouden ze moeten lijden en sterven. God zou de rechtvaardige laten leven: er is opstanding uit de dood. En dat is een wapen waarover zelfs de Keizer niet beschikt. Daarom kan Paulus in 1Korintiers ook zeggen dat door de opstanding het werk van een christen niet vergeefs is in de Heer. Daarom gelooft deze jonge christengemeenschap in een uiteindelijke overwinning van haar Heer over de machten van Rome. De afgoden zullen het niet winnen van de de schepper-God. De wederkomst, de Parousia, is het beeld van de overwinnende Christus over de machten van de boze. Na deze Parousia komt de derde horizon in beeld: de herschepping van alle dingen: de nieuwe hemel en aarde. Natuurlijk is de bijbelse canon afgesloten in een tijd dat de tweede horizon nog moest aanbreken. Daarom hadden de eerste christenen een hoop voor de nabije toekomst: ieder moment kon Christus terugkomen. De eindtijd verwachting is concreet in het perspectief van een kleine kwetsbare gemeenschap tegenover een machtig imperium. |
| Reageer! :: Stuur naar een vriend! |
.jpg)
