22.06.2008
-
Perriman studiedag III
 Macro- en Microcosmos Perriman liet ons aan de hand van enkele teksten uit Genesis zien wat God aan het doen is in de wereld. in eerste instantie is er sprake van schepping en herschepping. Allereerst de bekende tekst uit Genesis 1: God zei: ‘Laten wij mensen maken die ons evenbeeld zijn, die op ons lijken; zij moeten heerschappij voeren over de vissen van de zee en de vogels van de hemel, over het vee, over de hele aarde en over alles wat daarop rondkruipt.’ God schiep de mens als zijn evenbeeld, als evenbeeld van God schiep hij hem, mannelijk en vrouwelijk schiep hij de mensen. Hij zegende hen en zei tegen hen: ‘Wees vruchtbaar en word talrijk, bevolk de aarde en breng haar onder je gezag: heers over de vissen van de zee, over de vogels van de hemel en over alle dieren die op de aarde rondkruipen.’ (Gen. 1:26-28) Maar na de "val" komt het oordeel over de mensheid in de vorm van de zondvloed. Daarom is de volgende tekst opzienbarend: God "herschept" de wereld in Noach en zijn zonen: zij krijgen dezelfde woorden te horen als in de schepping: bevolk de aarde... jullie krijgen de macht/gezag." Toen zegende God Noach en zijn zonen, hij zei tegen hen: ‘Wees vruchtbaar en word talrijk en bevolk de aarde. De dieren die in het wild leven, de vogels van de hemel, de dieren die op de aardbodem rondkruipen en de vissen van de zee zullen ontzag en angst voor jullie voelen – ze zijn in jullie macht. (Gen. 9:1-2) Maar ook hier houden de nakomelingen van Noach zich niet aan. In plaats van de aarde te vervullen, klonterden ze samen in de vlakte van Sinear en bouwden ze een toren die tot in de hemel moest reiken. Perriman wijst er op dat hier sprake is van "Empire"-denken en de bijbel hier laat zien dat de Toren van Babel gelijk staat aan het Babylonische rijk van Nebukadnezar (en de Farao van Egypte en de keizer van Rome...) God verstrooit de volken door hun taal te verwarren. Maar uit die volken kiest God een apart volk: Israel. Let op: ze krijgen niet het mandaat om de hele aarde te vervullen, maar om een stukje land te vervullen. Daar vanuit zullen alle volken op de aarde worden gezegend. De HEER zei tegen Abram: ‘Trek weg uit je land, verlaat je familie, verlaat ook je naaste verwanten, en ga naar het land dat ik je zal wijzen. Ik zal je tot een groot volk maken, ik zal je zegenen, ik zal je aanzien geven, een bron van zegen zul je zijn. Ik zal zegenen wie jou zegenen, wie jou bespot, zal ik vervloeken. Alle volken op aarde zullen wensen gezegend te worden als jij. (Gen 12:1-3) Ook deze belofte wordt doorgegeven van door de lijn van de geslachten. Toen liet Isaak Jakob roepen, zegende hem en hield hem voor: ‘Trouw in geen geval een meisje uit Kanaän. Vertrek van hier, ga naar Paddan-Aram, naar de familie van Betuel, de vader van je moeder, en trouw met een van de dochters van Laban, je moeders broer. God, de Ontzagwekkende, moge je zegenen, je vruchtbaar maken en je veel nakomelingen geven, zodat er een groot aantal volken uit je voortkomt. Moge hij jou en je nakomelingen de zegen van Abraham geven, zodat je het land waar je nu nog als vreemdeling woont en dat God aan Abraham heeft gegeven, in bezit krijgt.’ (Gen 26:1-4) Perriman introduceert hier de begrippen "Macrocosmos" en "Microcosmos" waarbij het oorspronkelijke schepping-herschepping schema hoort bij de Macrocosmos en de verkiezing en zegen vanuit Israel hoort bij de Microcosmos. De gebeurtenissen die volgen: de ballingschap van Israel en de terugkeer staan in het teken van de Microcosmos. Jezus optreden, dood en opstanding hebben voor alles betekenis voor de kleine wereld van de microcosmos. Jezus opstanding is dus de opstanding van Israel uit de dood (zie Ezechiel 37). Toch komt juist in het leven van Jezus de herschepping al in beeld: het herstel van Israel zal uit gaan monden in de herschepping van de Macrocosmos. Later zal Perriman duidelijk maken dat de gemeente rondom haar Heer Jezus opnieuw een microcosmos is. |
| Reageer! :: Stuur naar een vriend! |
.jpg)
