Spreek Jeruzalem moed in, maak haar bekend

dat haar slavendienst voorbij is, dat haar schuld is voldaan,

omdat zij een dubbele straf voor haar zonden

uit de hand van de HEER heeft ontvangen.

Hoor, een stem roept:

‘Baan voor de HEER een weg door de woestijn,

effen in de wildernis een pad voor onze God.

Laat elke vallei verhoogd worden

en elke berg en heuvel verlaagd,

laat ruig land vlak worden

en rotsige hellingen rustige dalen.

De luister van de HEER zal zich openbaren

voor het oog van al wat leeft.

De HEER heeft gesproken!’

Hoor, een stem zegt: ‘Roep!’

En een stem antwoordt: ‘Wat zou ik roepen?

De mens is als gras, hij bloeit als een veldbloem.

Het gras verdort en de bloem verwelkt

wanneer de adem van de HEER erover blaast.

Ja, als gras is dit volk.’

Het gras verdort en de bloem verwelkt,

maar het woord van onze God houdt altijd stand.

Beklim een hoge berg, vreugdebode Sion,

verhef je stem met kracht, vreugdebode Jeruzalem,

verhef je stem, vrees niet.

Zeg tegen de steden van Juda: ‘Ziehier jullie God!’
(Jes. 40:1-9)

De Profeet Jesaja kondigt het einde van de ballingschap aan, die samengaat met de vergeving van zonden en het herstel van Sion. "God zal koning zijn over zijn volk" is de centrale boodschap van de profeten. "Gods komende koninkrijk" is de hoop van het volk.

Nadat Johannes gevangen was genomen, ging Jezus naar Galilea, waar hij Gods goede nieuws verkondigde. Dit was wat hij zei: ‘De tijd is aangebroken, het koninkrijk van God is nabij: kom tot inkeer en hecht geloof aan dit goede nieuws.’ (Markus 1:14-15)

De joden moesten zich bekeren van alternatieve koninkrijksvisies en die van Jezus volgen. Jezus kondigt het goede nieuws aan: einde van de ballingschap en tevens de komst van Gods koninkrijk. Dit betekende ook oordeel in de aankondiging van het einde van alle nationalistische en militaristische benaderingen. De Romeinen zullen komen, Jeruzalem vernietigen en het volk verstrooien. Slechts het nieuwe Israel zal leven en de missie van God voortzetten.

Hoe welkom is de vreugdebode (Jes. 52:7-10)

De volken zullen zien dat God koning is. Dat zien ze door de redding van het volk. Maar in de oorlog van 66-70 is het volk Israel verslagen en Jeruzalem met de grond gelijk gemaakt. Toch leeft het volk en is het gered. Jezus heeft de vergeving gebracht en is opgestaan. Rondom de levende Heer vormt zich een nieuwe gemeenschap, een nieuw Israel, dat "in Christus" gestorven en opgestaan is, naar de beloftes van God. Als de heidenen dit zien, dan zullen ze weten dat God trouw is aan zijn volk.



De interpretatie van Gods ingrijpen hangt dus samen met met de politiek-religieuze situatie vanaf de ballingschap tot en met de vernietiging van Jeruzalem in het jaar 70. Al Jezus woorden, gelijkenissen, daden, sterven en opstanding moeten worden gezien vanuit deze historische realiteit. Dit is de eerste horizon: het oordeel over en de redding van Israel.

Pas daarna krijgt de missie van God door het nieuwe Israel een dubbel nieuwe horizon:
- het oordeel over Rome en de redding van de jonge gemeente.
- het oordeel over de oude, gevallen schepping en de verschepping van de nieuwe.